تنها و بی کس

 به خاطر کسی که دوسش داری

                                        غرورت رو بشکن

                                                          ولی به خاطر غرورت

                                                                 دل کسی رو که دوست داری نشکن

 

 

   چه جور دلت اومد بری گریه که سهم من نبود                                
                                       قصــه که از سـر نمشیـد با یکی بود یکی نبود
     
      چــه جـوری بـــاورم بشــه رفتـن تو تنگ غـــروب                      
                                  چه جوری آخه سررسید فرصت اون روزای خوب
          

  به خـــدا بــاورم نشـد وقتی که نشناختی من و 
                              تو چنگ دیو گریه ها واسه چی انداختی من و

              از شـب پرپر زدنم چه جـــور تونستی بگذری
                                      من که غریبه نبودم چه جـــور دلت اومد بری
   
      گفتی بمــن تو هم بـــرو یه قصه ی تازه بگـو         
                                         گفتی بمــن راهی بشـو تو جاده های پیش رو      
    
          آخه بگو من و به کی سپردی وقــت بی کسی     
                                         چــــرا نخواستی بمونی بــــداد اشــکام برسی        

     با یکی بود یکی نبود قصه که از ســـر نمیشه           
                                           هیچکس آخه به غیر تو حرفام و از بر نمیشه      

 

چشمان تو را به عرياني خويش بگشايد
هر چند آنجا
جز رنج و پريشاني نباشد
اما كوري را به خاطر آرامش تحمل كن

عاقل باش اما عاشق!!!!!!

|+|

این چند متن عاشقانه

بگو ستاره کنارم همیشه خواهی ماند

بگو که قلب من از انتظار لبریز است

بدان تپش قلب من چه بی معناست

بیا که بی تو وجودم همیشه پاییز است

 

در این زندگی غبار گرفته

خیلی ها آمدند و رفتند فقط بعضی ها خاطره شدن

من خواستم تو تا ابد بمانی

ولی ا نگار دلت راضی به ماندن نیست

 

آنگاه که ضربه های تپش زندگی را بر ریشه

آرزوهایت حس میکنی به خاطر بیاور

که زیبایی شهاب ها از شکستن قلب ستارگان است

دستم بوی گل میداد مرا به جرم کندن گل متهم کردند

آنها هیچوقت فکر نکردن که شاید من گلی را کاشته باشم

 

من یه تصور م در ذهن سایه ها در کوچه های زمان

اما تو باوری یه باور سپید از جنس نور وآب از جنس آفتاب

 

 آسمان با تمام وسعتش چقدر کوچک است برای پرنده ای

که نذر کرده تمام عمرش را پرواز کند

به رویا هات محکم بچسب چون اگه رویاها بمیرن

زندگی پرنده ای میشه بال و پر شکسته که قادر به پرواز نیست

 

اگر می دنستی که چقدر دوستت دارم هیچوقت

باران را برای آمدنت بهانه نمی کردی ای رنگین کمان زندگی ام

 

سفر برایم هیچ چیز جز دلتنگی ندارد اما زندگی

به من آموخت برای بهتر دیدن عظمت و شکوه

هر چیز باید قدری از آن دور شد

 

|+|